Na Pokopańskim Bruku

[Czarnoksieznik]

No cóż...
Całkiem ciekawa fabuła, aczkolwiek... skoro Mendoza nie troszczy się o nikogo, włącznie z najbliższą rodziną (a przynajmniej tak sam sobie i wszystkim dookoła wmawia), to... jakoś nie wydaje mi się zbyt prawdopodobne, żeby przejmował się przyszłością bratanka i bratanicy.
Rzuciła mi się w oczy spora ilość powtórzeń. Oczywiście teraz żadnego nie znajdę, ale trochę ich widziałem. Zauważyłem też jedną literówkę. Mianowicie - koniec 4 akapitu. "otymistycznie"? Powinno być "optymistycznie".
Dobrze... liczbowo...

Fabuła - 9/10. Jest ta drobna nielogiczność, a i to się pewnie jakoś wyjaśni...
Humor - 7/10. Mimo wszystko... nie wykorzystałaś pełnego potencjału z zestawienie pesymisty i introwertyka Paco z chorobliwie optymistyczną, stęsknioną do świata Carlą.
Błędy - 6/10. Trochę tego jest.
Długość - 7/10. Trochę przykrótkie...
Ogółem - 7/10. Jest dobrze, ale może być lepiej.

Czekam na kolejne rozdziały.
Pozdrawiam, Kretes102 Czarnoksiężnik Czarny.