The Silent Wood - Rozgrywka

[Autor8]

Już kiedyś spotkaliśmy Hadesa i coś czuję, że drugi raz nie wypuści ze swojej krainy. Lepiej sama nas przeteleportuj, prosimy.

[Czarnoksieznik]

Ech... dobrze. Ale Sir Ser idzie pierwszy.

Czarny postawił sprawę jasno. Zastanawiał się tylko, czy liczy na to, że Maxwell przeżyje, czy wręcz przeciwnie.

[Z. Art]

Art przywołał do porządku prawe płuco, które podejrzanie świszczało.

No nie wiem, czy teleportacja to dobry pomysł... można spróbować, ale - gdzie dokładnie znajduje się ten kwiat? "Daleko" to mało precyzyjne określenie.
I jeszcze jedno. Czy, jako czarownica voodoo... umiesz wróżyć z gumbo?

Kret przytrzymał swój mały palec lewej dłoni, który lekko drżał i odchylał się na zewnątrz.

[Alysia]

- Widzę coś strasznego - wymamrotała Lenabeth. - Żeby dodać niepokojącego klimatu, czym prędzej użyła zaklęcia, otwierającego portal do ziem Viviane.
Zgodnie z planem drużyny, Maxwell przeszedł pierwszy.
- I co Maksiu? - zapytałam. - Jest tu spokojnie?
- Oj... tak... i to nawet aż za bardzo spokojnie - powiedział Maxwell. Uznaliśmy to za dobry znak i odpowiedni moment do przejścia dalej.
- Dziękuję Lenabeth za to co dla nas zrobiłaś. Mam nadzieję, że jeszcze kiedyś się spotkamy. - powiedziałam i wskoczyłam do portalu. Czarownica jedynie lekko pokiwała głową i wróciła do swoich codziennych obowiązków.

No i cóż... Sir Maxwell Ser miał rację. Trafiliśmy do bardzo spokojnego miejsca...

- Obiecuję Ci Kochanie... Ja Cię kiedyś zamorduje. Zadźgam we śnie tępą maczetą... - powiedziałam delikatnie wybita z rytmu.

[Czarnoksieznik]

Czarny rozejrzał się. Nie wyglądało to za dobrze. Z drugiej strony, znał pewną historię, która rozpoczynała się właśnie na cmentarzu i ogólnie była bardzo hurraoptymistyczna i opowiadała o poszukiwaniu Wody Życia przez Ruskich...* zresztą, mało ważne.

Dobra, Art... widzisz ten kwiat? Widzi ktoś coś, co nieprzyjemnie wygląda i jeszcze nieprzyjemniej pachnie, a mimo to dalej się rusza?
Widzi ktoś jakąś bramę?
________
*Nie ma to jak autoreklama.

[Z. Art]

Hmmm... Viviaaaaneeee? Jesteeeś?

[Alysia]

- Kra Kra Kraa... - odparł Kruk.
- Czyżbyś był rycerzem z Krakowa? - zapytał zdezorientowany Maxwell.
- Kraa Kraa Kraa - chyba zaprzeczył
- Dobrze więc Kruku, jak się pewnie domyślam jesteśmy w okolicach Angelen?
- Kraa Kraa Krraa - pokiwał głową.
- Jak możemy skontaktować się z twoją panią?
- Kraa Kraa Kraaa - odpowiedział. Cóż.. myślę, że będzie ciężko bez znajomości języka ptaków.

[Czarnoksieznik]

Eee... ćwir?

Po raz pierwszy Czarny żałował, że nietoperze nie są ptakami.

Olexo... może ty spróbujesz się z nim dogadać?

[Z. Art]

Krasnoludy rozumieją język kruków. Mamy tu jakiegoś krasnoluda? Nie? To słabo.

Art pomyślał chwilę, po czym, próbując przybrać ton podobny do pytania "Czy mógłbyś zaprowadzić nas do swojej pani? Odpowiedz jedno "kra" na tak, a dwa "kra" na nie" rzekł:

Kra krakra kraaakra kra krakrakra kraaa? Krakroooookra "kra" na kra, kra "kra" na kroou.

Miał nadzieję, że nie powiedział przypadkiem "Dziękujemy za plastikowe małpki" albo cokolwiek, co mogło obrazić Kruka.

[Autor8]

O, witaj panie Kruku Siedzący Na Czyimś Grobie.
Panie towarzyszu KSNCG, widzę, że rozumie pan towarzysz nasz język, ale my pana towarzysza język niestety nie rozumiemy.
Wprawdzie mamy tu takiego olexo2, który jest kogutem, ale wątpię by umiał języki innych ptaków.
Może czas na jakiś wynalazek - konkretniej tłumacz?

[Alysia]

- Kra Kra - odpowiedział Kruk.

[Autor8]

Kra kra

Zgodził się z nim Autor.

[Z. Art]

Tak do niczego nie dojdziemy.

Art zaczął chodzić po cmentarzu, w nadziei na odnalezienie Viviane.

[Czarnoksieznik]

Dobrze... panie Kruku, czy umie pan... pisać? Myślę, że to by ułatwiło rozmowę...

Czarnoksiężnik domyślał się już efektu, ale zawsze warto spróbować.

[olexo2]

Masz na imie Tobiasz?

Pytam kruka.