Zone Of Terror - Rozgrywka.

[Kretes102]

Tak, jesteśmy nieczuli, takim nas siła wyższa stworzyła i nic na to nie poradzimy. Niestety, nie teraz, nie przytulam się do obcych. Żegnam, może spotkamy się za rok.

[Cesarz Fiction]

I wtedy nastąpił potężny złoty rozbłysk.
- No to idealnie kompania. Tym zachowaniem zmazaliście swoje poprzednie grzechy. - usłyszeliście kobiecy głosik. Naraz przed waszymi oczyma pojawiła się Rose.
- Tak, to kolejna próba, której nie przewidzieliście. Taak, wiem. Kobiety bywają nieobliczalne, a jako że ja jestem jedną ze śliczniejszych w tych okolicach, noo to automatycznie muszę być jeszcze bardziej nieobliczalna. Heheheh. Chyba nie myśleliście, że pozwolę wam się pogrążyć w podziemnej plątaninie podziemnych korytarzy Createlotu? - zadała retoryczne pytanie. - No właśnie. Podziemia są tutaj bardziej skomplikowane niż sam szwajcarski ser. W okolicy można znaleźć i legiony niezniszczalnych cyborgów. Wbrew pozorom nie chciałabym, aby Lorefictim był smutny.. On jest taki... - tu przerwała. - No mniejsza. Mam nadzieję, że będziecie mieć nic przeciwko, jeśli teleportuję was tam, gdzie powinniście się udać? - zapytała słodkim głosikiem. Kiedy na waszych twarzach zobaczyła uśmiech i chęć przytaknięcia, sprawiła znowu, że pojawiło się złote światełko...

Kilka chwil później.

- Ciekawe, Święty Mikołaj. Wybaczy wasza czerwoność mój ton wypowiedzi, ale śmiem twierdzić, że powinien być Pan tutaj delikatnie wcześniej. Jak mniemam komin się zapchał?

[Cesarz Fiction]

- Panienka nie zrozumiała ironii. Nie zamierzam z panienką rozmawiać. - zaczął. - Obawiam się, że z panienki kolegami również nie znajdziemy tematu do dyskusji. - wymamrotał.
Naraz w pomieszczeniu zmaterializował się czarno-biały kret w czapce.
- Jak widzę, macie jeszcze jednego kolegę. Żeby nie było.. z nim też nie chcę rozmawiać.

Izzy:

Wkraczasz do Cyrku Chaosu. Zostaje Ci przydzielona rola komika.
Masz 7 żyć. Możesz je łatwo stracić, podejmując złe decyzje.

Api:

Tracisz rolę Komika.

[Izzy]

Otworzył oczy i rozejrzał się po otoczeniu, jakby wszystko było normalne. Jakby to był codzienny świat, który widział.
- Mahna mahna - zanucił sobie pod nosem, starając się odstresować. - Tyrytytyty...

[Kretes102]

Proszę pana, koleżanka trochę nie zrozumiała. <ironia> Święty Mikołaj i spółka, miło mi. </ironia> Przyszliśmy uratować kanclerza. Nie wie pan, jak możemy się dostać tam, gdzie więziony jest Onevatho? Prosimy o odpowiedź i nie chcemy by pan się dąsał na nas, gdyż szukamy pomocy, aby wyrwać z rąk niegodziwców cesarskiego kanclerza.

[Cesarz Fiction]

Proszę pana, koleżanka trochę nie zrozumiała. <ironia> Święty Mikołaj i spółka, miło mi. </ironia> Przyszliśmy uratować kanclerza. Nie wie pan, jak możemy się dostać tam, gdzie więziony jest Onevatho? Prosimy o odpowiedź i nie chcemy by pan się dąsał na nas, gdyż szukamy pomocy, aby wyrwać z rąk niegodziwców cesarskiego kanclerza.

- Kolega najprawdopodobniej nie rozumie z kim ma do czynienia. To na mnie zwykle mówią Onevatho. Pragnąłbym również zauważyć, że...
obecnie to wszyscy jesteśmy tu więzieni. - powiedział z jak zawsze spokojnym tonem i dał wam sygnał do rozejrzenia się po okolicy.
I rzeczywiście... wszyscy znajdowaliście się obecnie za kratami.
- Rozumiem, to może boleć. Naprawdę nie chciałem, żeby tak to wyglądało. Byłem przekonania, że sami zrozumiecie, że ktoś was oszukał, albo źle teleportował.

[Izzy]

Rozejrzał się po otoczeniu.
- Zawsze musi być jakieś wyjście ewakuacyjne, choćby czerwony guzik z napisem "OTWIERANIE WYJŚCIA". Przynajmniej takie rzeczy widziałem w filmach - uśmiechnął się lekko. - A, Wy co myślicie? - spojrzał na towarzyszy.

[Cesarz Fiction]

- Więc jestem pytany o śmietankę towarzyską? A proszę bardzo.. - wymamrotał.

- Jak mniemam widzicie tą panią. Myślę, że darzy mnie uczuciem, ale niestety.. Ja nie zwykłem przepadać za istotami z gazowni. Ma na imię Helga. Myślę, że jest jakiegoś rodzaju łączniczką między mną, a pozostałymi gazowcami. Niestety, nie było mi nigdy dane ich zobaczyć.
Niby nie lubię dopytywać, ale ciekawość zżera moją osobę... - zaczął. - Dobrze usłyszałem, Rose? To przypadkiem nie ta czempionka?
Dane mi było słyszeć, że podczas jednej z wojen została pojmana przez niejakiego Wiecznego Mroka. Nie lubię osądzać, ale czy jesteście pewni, że ją widzieliście?

[Dawid6]

Tak, jesteśmy pewni.

To może użyjesz jakichś swoich wdzięków i miłych słówek, by tę gazowniczkę uprosić o... jakąś pomoc? Tak tylko sugeruję, bo dotąd milczałem.

[Cesarz Fiction]

- Pan w czarnym fraku wybaczy, ale nie zwykłem jeszcze mówić w języku androidów. Nijak nie mogę powiedzieć jej niczego miłego.
Mam też delikatne wrażenie, że rozbieranie się i promowanie zachowań podobnych do striptizu, również nie mogłoby się okazać najlepszym rozwiązaniem. Jeśli nawet miałoby, cóż... myślę, że nie jestem do tego zobowiązany. - powiedział ze spokojem.
- Trochę dziwi mnie ta cała sytuacja z Rose. Śmiem twierdzić, że jej nieobliczalność jest cechą dominującą w jej charakterze. Cóż mogę więcej rzec.. nie chcę was urazić, ale mam wrażenie, że jeśli rzeczywiście dane było wam ją widzieć, to z pewnością musiała mieć jakieś plan. Nie dała wam przypadkiem jakiegoś przedmiotu?

[Dawid6]

No właśnie, bagietka...


Api, wyjmij ją ze spodni i podaj panu...

[Cesarz Fiction]

Rzeczywiście, w bagietce znajdował się łom. Ale przed wami rozpościerało się pasmo żelaznych krat.
- Nie żeby coś, ale mam delikatne przeczucie, ze nie przyda się on w tym momencie - wymamrotał Onevatho.

[Kretes102]

A gdyby tak.. wygiąć te kraty? Wiem, że to może zbyt słaby pomysł, wszak liczą się chęci, jak to się mówi, a ja nie mam zamiaru siedzieć tu do us.. ekhm... do śmierci. A ty, Api, masz jakiś koncept?

[Cesarz Fiction]

Izzy nie namyślając się długo, zaczął kopać tunel. Nie wiedział właściwie czemu, ale stwierdził że tak należy i tego właśnie chce od niego los.
- Nie chcę być nieuprzejmy, ale mogę się zdenerwować, kiedy jednak wam się nie uda, a moje łóżko zapadnie się pod ziemię.
Ja mało kiedy się denerwuję i bardzo, ale to bardzo nie chciałbym zdenerwować się teraz. - wymamrotał Onevatho.
Kiedy tunel już był gotowy, a wewnątrz celi trwały zacięte agitacje polityczne: co zrobić, kto idzie pierwszy jako mięso armatnie i.. inne tego typu, Helga zauważyła wyrwę w ziemi.
Los jednak chciał, że pomimo faktu bycia androidem z gazowni, była jeszcze blondynką. Nie zastanawiając się długo, zrobiła krok przed siebie.. ii.. wpadła w podziemną otchłań.
Onevatho jedynie przełknął ślinę.
- TERAZ ONA TU PRZYJDZIE! A JA NAPRAWDĘ BARDZO NIE CHCĘ, ŻEBY COŚ ZE MNĄ ROBIŁA! - wykrzyczał. Niezwykle spokojny i kulturalny pegazorożec tym razem nie wytrzymał. Miał już chyba tego wszystkiego dość.

[Kretes102]

Tak, dobry pomysł. Kompania, uciekamy. Ale cichutko, tak aby nikt nas nie zauważył.