Przeklęte Ziemie Dullahana

[Pan Potwór]

- Myślę jednak, że rytuał został wypełniony poprawnie. Abigail nieraz zmagała się z Dullahanem, a notatnika nie miała od wczoraj, więc.. myślę, że całkiem prawdopodobne jeśli udało jej się zdobyć krew Dullahana. Jej wampiry są specjalnie szkolone do tego typu misji - Stwierdził Zachariasz.
- Wolałbym aby nie spolszczać mojego imienia - zaprotestował. - W każdym razie, myślę, że i tak mamy spory problem.. i że jesteśmy w kropce.

[Dawid6]

A gdzie jest stolica tego wilkolaczego hrabstwa? W koncu w podziemiach zamku Abigail znalezlismy portal. Moze tutaj tez jest cos takiego.

[Kretes102]

Dołączam się do pytania Dawida.

[Pan Potwór]

Zachariach popatrzł na Dawida z niedowierzaniem, jego minę można byłoby porównać mniej więcej do zakrzywionego pokerfejsa z memów.
- My.. właśnie.. jesteśmy.. w stolicy.. - zauważył.

[Dawid6]

O kurde, czyli ani zywego wilkolaka... A jakis glowny punkt teh stolicy?

[Pan Potwór]

Główny punkt to najpewniej górujący w oddali klasztor. Jest w pełni wykonany z kryształów. Roi się tam jednak od fanatyków i jest to jedno z najbardziej niebezpiecznych miejsc w całej krainie. Wiecie z pewnością dobrze co gotowi są zrobić osobnicy, żyjący ideami. Starają się przekształcać każde swoje działania w rzeczy, które przyświecają danym celom. Jedni są za rewolucją, a drudzy z kolei podchodzą do sprawy bardziej konserwatywnie. Jedni wierzą w spełnienie marzeń, żyją energią szczęścia, a drudzy.. cóż.. są odwiecznymi pesymistami, nie wierzącymi za żadne skarby w jakąkolwiek poprawę ich przeznaczenia - wygłosił monolog.
- Jak wygląda to z tutejszymi? Cóż... Ciężko stwierdzić. Prawdopodobnie nikt stąd nie zna ich idei, ani zainteresowań. Ci z klasztoru po prostu odcięli się od rzeczywistości, więc w tym i od swoich braci, wilkołaków. Posługują się nawet innym, kompletnie niezrozumiałym językiem. Ech.. czasami jestem dumny, że ciocia zrobiła ze mnie tak mądrą istotę. - zaczął się przechwalać.
W tym momencie w oddali dało się słyszeć odgłosy końskich kopyt.

[Dawid6]

Eee, ja bym na naszym miejscu wzial konczyny dolne za pas. daleko do tego klasztoru? Jak tak, to znajdzmy jakas kryjowke. Bo raczej lasso uratuje go od klesk zywiolowych.

[Kretes102]

No dobrze, czas stąd zwiewać, bo zło czai się tuż za rogiem, czyli zapewne Dullahan. Proponuje się gdzieś ukryć, w jakimś mało widocznym miejscu i przeczekać najgorsze, a potem na klasztor.

[Pan Potwór]

Klasztor był ledwo co dostrzegalny na horyzoncie, więc było jasne, że ucieczka w jego stronę była słabym wyborem. W dodatku niewidzialny Dullahan, chcący jak najbardziej uprzykrzyć wam życie, raczej nie poddałby się po kilku, kilkunastu minutach ścigania. Nieustępliwy demon zemsty był znany z tego, że nigdy się nie poddaje.. że zawsze próbuje dorwać ofiarę i nie odstępuje jej ani na jeden krok.
Niedługo później waszym oczom ukazała się stara, zniszczona przez ogień.. przynajmniej od zewnątrz.. stodoła.

[Kretes102]

Nie ma co, wbiegnijmy do tej stodoły i ukryjmy się tam gdzieś, to może ten dziad sobie odpuści. A raz kozie śmierć!

[Dawid6]

No tak, to w sumie dobry plan... (A gdyby tak rozpętać śnieżycę, tak na wszelki wypadek?)

[Pan Potwór]

Nie ma co, wbiegnijmy do tej stodoły i ukryjmy się tam gdzieś, to może ten dziad sobie odpuści. A raz kozie śmierć!

Stodoła wyglądała na wyjątkowo wielką. Tego typu budowle są tworzone z reguły dla.. bydła, zwierząt zaprzęgowych... ale to... swoim przeznaczeniem zdawało się porywać na zdecydowanie głębszą wodę.
Szukając ukrycia przykucnęliście przy jednym ze stogów siana. A jako, że nie znaleźliście żadnej kozy, którą chciał zabić Kretes, uznaliście to za dobre miejsce do ukrycia.
Niestety.. duża wolna przestrzeń, to również idealne miejsce dla zabawy sił nieczystych. Odgłosy końskich kopyt wciąż wiernie podążały za wami. Los jednak chciał, że mieliście przy sobie strażnika.
- Dobra, myślę że to czas na zabawę. Mam nadzieję, że umiecie się ciepło ubrać? - zaczął. Jeśli nie, to.. radziłbym zrobić to czym prędzej.
Słyszeliście o mrozach tak ostrych i wyrazistych, co mogą nawet zamrozić byty niewidzialne? - zapytał. - Myślę, że jestem w stanie takie wywołać. - powiedział z przekonaniem.

Zadanie - Ciepły ubiór.
Musicie przygotować swoje postacie do zimy stulecia, zamrażającej nawet atomy. W tym celu radziłbym ubrać się ciepło, a efekty tego zamieścić w swoich awatarach.
Jest tylko jeden mały haczyk - od tego jak strój będzie przekonujący, zależy to czy rzeczywiście uda wam się wytrzymać.

[Kretes102]

Kurcze... jeszcze jeden chce się zabawić. Ale co zrobić, trzeba się ubrać. Ja oczywiście jestem przygotowany do zimy stulecia. Mój ubiór widoczny jest na avatarze.

Ubiór:
- Ciepłe rękawiczki
- Gogle zimowe
- Nauszniki
- Czapka
- ciepły szalik
- kurtka przeciwmrozowa, przetrzymała raz mrozy na Antarktydzie, mam nadzieję, że teraz również nie zawiedzie
- buty (niewidoczne na avatarze) bardzo ciepłe.
- grube spodnie (niewidoczne na avatarze)
- trzy pary koszulek pod kurtką oraz dwa swetry.
To wszystko.

[Dawid6]

Spoiler:

Składa się z:
- ocieplacza na dziób,
- strasznie ocieplonego płaszcza,
- szalika,
- rękawiczek,
- gogli.

Wszystko babcinej roboty, więc żenująco wygląda, ale nic lepszego nie znajdziesz nawet i na biegunie.

[Pan Potwór]

- Idealnie. - wymamrotał Zachariach, po czym użył swojego narzędzia.
Naraz cała okolica została skuta lodem, a mrożący dosłownie krew w żyłach śnieg, stał się w krótkim czasie nieodłącznym elementem krainy. Wy zaś.. pomimo dosyć ciepłego ubioru, znacznie odczuwaliście na sobie lodowatą temperaturę.
Z kolei niegdyś nieustępliwy i rządzący całą krainą łowca głów, zwany jednakowoż piątym jeźdźcem apokalipsy, zakończył swoje wyprawy i polowania. Przed stodołą dało się zauważyć bowiem takie coś:

- Rozwaaaliiiimyyy dziś bałłwaaanaa? - zaczął śpiewać Zachariach. Nie minęła sekunda, a chwycił leżącą obok łopatę. Nastąpił jeden solidny zamach, który sprawił, że Dullahan rozsypał się na kilkaset małych kawałków.