Przeklęte Ziemie Dullahana

[Matek]

Według mnie powinniśmy tam zejść zabezpieczając tyły no i przody.

[Dawid6]

No to schodzimy, ale weźmy jakieś mordercze narzędzie.

[Pan Potwór]

Jakby to ująć.. To miejsce z pewnością nie byłoby dobrą lokalizacją do randek, czy też jakichkolwiek innych spotkań towarzyskich. Za zakrętem czekał was długi, duży i najbardziej mroczny tunel. Wiadomo, w horrorach takie coś nie robi zbyt dużego wrażenia, ale kiedy widzi się to w rzeczywistości, włosy potrafią stanąć dęba.
Z każdym kolejnym krokiem, pomieszczenie wydawało się jeszcze bardziej mroczne. Mijaliście szkielety, należące do praktycznie wszystkich zwierząt jakie tylko znaliście. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że porozrzucane były one w kompletnym chaosie... jakby ktoś się nimi bawił... albo i.. gorzej.
Najbardziej niepokojąco zaczęło się jednak robić, gdy dotarliście do tego miejsca.

Poczuliście się tak jakby ktoś was obserwował.

[Matek]

No cóż, chcąc nie chcąc musimy zaryzykować, no, bo jak wyjdziemy z tego tunelu to co zrobimy? Według mnie powinniśmy pójść dalej i oczywiście przygotować coś ciężkiego, gdyby ktoś nas zaatakował.

[Kretes102]

Przypomina mi to moją piwnicę, która mieści się na samiuśkim dole. Tam niby kiedyś straszyło, ale jakoś dało się tam bawić w chowanego. Podobnie może być i z tą piwnicą, więc idziemy dalej. Ale na wszelki wypadek trzeba uzbroić się w cierpliwość oraz w coś ciężkiego czym będzie można przywalić, gdy jakiś stwór nas zaatakuje.

[Dawid6]

Uuuu, fajne napisy... "Tenebris", "Nie jestem tam", "Nie idźcie tam"... Może jeszcze coś o grzybowych krainach, co? No dobra, ja tam bym chciał do tego Tenebrisa dotrzeć, może to fajny gość. Idziemy. Kretes z przodu.

[Pan Potwór]

No cóż, olewanie zakazów nie skutkuje zawsze dobrymi wynikami.
Wraz z kolejnymi metrami tunelu, zaczęło się robić jeszcze bardziej dziwnie. Podłoga najzwyczajniej w świecie płonęła, ale ogniem który nijak nie mógł was poparzyć. Idąc tropem tego niecodziennego zjawiska w końcu udało wam się odnaleźć metę tej niepokojącej wędrówki.
I wtedy.. no cóż.. zaczęliście żałować, że w ogóle tu przyszliście. Ujrzeliście takiego oto osobnika.

- Krew... wszędzie krew... Krew jest tu, Krew jest tam.. i niedługo będzie przy was... - zaczął nucić pod nosem jakąś melodyjkę. Gdyby na tym skończył, byłoby całkiem miło. No ale niestety.. Musiał też pstryknąć palcami.
To ostatnie wywołało dosyć nietypowe zjawisko... Kretes, który przewodniczył do tej pory waszej grupie.. cóż.. był wszędzie.
Oto wasze szanse:

Dawid6:




Mątek:



Kretes102:



Api:



Rolę Kretesa przejmuje Dawid.

- Aaa, kotki dwa... - zaczął śpiewać.. - SZARE BURE OBYDWA - ryknął kilkanaście razy głośniej. - Kochani.. może zagramy w kotka i myszkę? Albo... W Tyranozaurusa Rexa i myszkę... hahah... - dodał.

[Dawid6]

NO TO WIEJEMY.

[Matek]

A ja uważam, że powinniśmy uciec.

[Pan Potwór]

(A rzeczywiście, była większość odpowiedzi)
Stwór nie gonił was dalej. Prawdopodobnie chciał jedynie wywołać panikę, albo przepędzić z tego miejsca. Szkoda tylko, że takim oto sposobem straciliście Kretesa. Nie bacząc na to co dzieje się za wami, czym prędzej wyszliście na zewnątrz i w równie szybkim tempie zatrzasnęliście drzwi za sobą.
Z zamku Abigail dobiegały jak zawsze przeraźliwe krzyki... chociaż tym razem.. były ciut głośniejsze.
- JAK ŚMIAŁEŚ PRZYGOTOWAĆ MI JEDZENIE Z CZOSNKIEM?! TO BYŁO CELOWE, TAK?! CHCESZ ABYM SIĘ ROZCHOROWAŁA, TAK?! ZARAZ CI POKAŻE CO ZNACZY ZDENERWOWANA KOBIETA!!!

[Dawid6]

To moze odwiedzimy znowu Edzia I spytamy go o Tenebrisa?

[Pan Potwór]

Nie zdążyliście nawet podejść do drzwi, a już zobaczyliście całkiem nietypową sytuację. Jak bardzo nietypową? Cóż.. Bardzo, jeśli weźmiemy pod uwagę wszystkie dotychczasowe sytuacje i momenty, jakich doświadczyliście w tym miejscu.
Około trzymetrowy stwór wyleciał właśnie przez okno. Co prawda razem z nim.. ale.. wyleciał. Tak - to był Edward.
- Bo zupa była za słona.. - ech... - zaczął się rozczulać nad sobą.

[Dawid6]

- Jest jakiś sposób, żeby załagodzić Twoją panią, Edwardzie? A może... Zaśpiewamy jej jakąś kołysankę? Hihihihih. A, mam jeszcze pytanie - wiesz może coś o Tenebrisie?

[Pan Potwór]

- Kołysankę?! - Ale tylko jeśli rzeczywiście umiecie śpiewać. Kiedyś próbowałem jej coś zaśpiewać i... cóż.. od teraz trzymam swoją głowę w rękach. To całkiem ryzykowny pomysł... nie próbowałbym, o ile nie macie stuprocentowego przekonania o swoim talencie. - powiedział z przekonaniem.
- Tenebris... cóż.. niektórzy mówią że stamtąd pochodzi wszelki mrok i chaos wszechświata. Wiem tylko, że na naszym podwórku jest przejście prowadzące do niejakiej Pierwszej, bądź Pierwotnej krypty... Jakkolwiek ta nazwa brzmi. Na jej końcu są drzwi, których nikt jeszcze nigdy nie otworzył. Być może to jakaś puszka pandory, czy coś w jej rodzaju.. sam nie wiem. - był wciąż pełen wątpliwości.
- Nie, nie jestem bezrobotny. Kobiety po prostu czasami są trudne do zrozumienia... A Abby? Cóż.. jest po prostu bardziej specyficzna od innych. Może to przez to, że włada wszystkimi wampirami tego świata? Czy ja wiem.. nigdy się nad tym nie zastanawiałem. Za kilka minut jej przejdzie i będzie prosić bym do niej wrócił.

[Matek]

A tam, chodźmy gdzie indziej.