Przygody Reksia Forum

b)
-Co ja tutaj robię? - pomyślał Agarin. - Jakieś gołe i jasne te ściany, duszno tutaj, muszę stąd wyjść, zanim ktoś mnie dopadnie i nie załatwi jak kiedyś, gdy przez przypadek źle poszedłem.
Tak więc Agarin pełen odwagi i determinacji wyruszył na poszukiwanie wyjścia, z którego mógłby wyjść.
- Na pewno musi tu być jakieś wyjście, musi! Przecież wchodziłem do tego pomieszczenia, więc można tutaj stąd wyjść. Najpierw idę przed siebie. - pomyślał sobie.

Cóż, jak trzeba to trzeba...
Patryk lekko zmęczony postanowił zlokalizować drzwi a następnie je otworzyć. Pukanie jak pukanie, zwykle w świecie śmiertelników symbolizuje prośbę o otwarcie. Tłuczenie chyba taką nagłą. Patryk serdecznie dziękuję postaci za wspólny taniec, po czym zaraz otwiera drzwiczki.
-Proszę... oł. - chyba mocno się zdziwił.

Ż. Art powstał. To wszystko jest dziwne. Skąd to kowadło? Popatrzył na sufit. Żadnego otworu. Ten ktoś chyba ma na celu li i jedynie pobawić się ze mną. Zapewne Wielki Bachor czy inny Przedwieczny. Nie ma tu mojej husarii... Naprawdę dziwnie. Nie bawię się tak!, krzyknął. Przygotował się również na przewidywane kolejne kowadło czy atak krzeseł. Popatrzył na podłogę, żeby tylko nie wyszedł Mroczny Pan od Studzienek. Czekał na dalszy rozwój wydarzeń.

Wszelkich nieobecnych i niewiedzących co dzieje się aktualnie w RPG, zapraszam do spoileru.

Spoiler:

Odpowiedzi, które nie zawierają więcej niż 4 linijek tekstu, nie będą brane pod uwagę.

Obrazek

Ż. ArtJak na złość pod twoimi nogami zmaterializowała się studzienka. Widocznie ktoś, kto właśnie się z tobą bawi, zna twoje największe lęki i w bardzo specyficzny sposób, stara się je na bieżąco urzeczywistniać.
Studzienka zaczyna się trząść, a ktoś kto odpowiada za to, prawdopodobnie chce się wedrzeć do środka. Jesteś zdziwiony. Psychodelicznemu klimatowi sprzyja jeszcze deszcz spadających z sufitu kowadeł i wymyślone barany, które w dalszym ciągu skaczą ci przed oczyma. Jedno jest ciekawe: W przypadku gdy opadający przedmiot zetknie się ze zwierzęciem, po prostu... znika.

Co by tu zrobić?

a) Staram się jakoś zabezpieczyć studzienkę. Nie chcę konfrontacji z osobą po drugiej stronie.
b) Krzyczę że nie chcę umierać, w dalszym ciągu umiejętnie unikając spadających kowadeł.
c) Mając doświadczenie w komunikacji z baranami, próbuję jakoś zniechęcić je do skakania po pokoju.
d) Robię coś innego, napisz co.

BrixenPróbujesz przypomnieć sobie jakieś zaklęcie, jednak w tej samej chwili czujesz się lekko... nieobecny. Widocznie osoba, która cię tu przetrzymuje potrafi również panować nad twoimi myślami... i co najgorsze.... nad pamięcią.
Zupełnie zdezorientowany czekasz na dalszy rozwój wydarzeń. Nie wiesz co się dzieje, nie wiesz nic, nie przejmujesz się niczym. Po prostu jesteś ciągle w tym miejscu, w którym byłeś od jakiś... w sumie sam już nie wiesz. Niewiedza wygląda teraz na twój wskaźnik życiowy. Nieobecny w dalszym ciągu, zostajesz przygnieciony spadającym z sufitu kowadłem.
Tracisz przytomność i kolejny raz budzisz się w tym miejscu. Wszystkie poprzednie myśli naraz wracają, i czujesz się jeszcze bardziej zażenowany całą sytuacją. Twoje złe myśli mogą wkrótce jednak ulec zmianie, gdyż tym razem w pokoju znajdują się drzwi...zza których dobiegają odgłosy... pukania.

Co by tu zrobić?

a) Otwieram.
b) Nie otwieram.
c) Krzyczę że byłem tu pierwszy.
d) Robię coś innego, napisz co.

Obrazek

AutorFakt, zgadłeś. Miejsce to łamie wszelkie możliwe prawa fizyczne jak i metafizyczne, tak więc możesz chodzić po ścianach. Za ten trik dostaniesz +10 exp..
Nie zastanawiając się długo... Chodzisz sobie po nich... No bo czemu nie? Patrzysz jak z sufitu bardziej intensywnie spadają kowadła, a ty dręczysz przy tym twórce psychodelicznego pokoju rosyjskimi pieśniami, nie ponosząc z tego powodu żadnych konsekwencji. Sielanka ma się jednak niedługo skończyć, bo podłoże, po którym właśnie stąpasz, zaczyna w dziwny, niemożliwy sposób przybierać coraz większą temperaturę. Czujesz się jakbyś chodził po rozżarzonych węglach.
Cała sytuacja robi się jeszcze bardziej nietypowa gdy ze ściany, która obecnie robi za twoją podłogę, wyrasta facet z kosą.

Co by tu zrobić?

a) Uciekam przed kosowcem, mając nadzieję że tak prędko się nie spalę.
b) Zeskakuję ze ściany i niczym w labiryncie, unikam spadających kowadeł.
c) Zdezorientowany zaistniałą sytuacją, poddaję się, twierdząc że to za dużo dla mnie.
d) Robię coś innego, napisz co.

Obrazek

AnubisUdało ci się uciec przed Chińczykami. +10 Exp.
Siadasz na skale i odpoczywasz... Zastanawiasz się nad sensem swojego życia i sensem dalszej ucieczki przed tymi dziwadłami jedzącymi takich jak ty. Czujesz przez chwilę spokój.
Sielanka nie trwa jednak zbyt długo, gdyż po chwili z wnętrza lasu zaczyna dobiegać bardzo głośny krzyk. Sytuacja nie jest raczej do pozazdroszczenia, gdyż przy okazji kątem oka dostrzegasz osoby, przed którymi zapędziłeś się do tego miejsca. Prawdopodobnie cię szukają, i równie prawdopodobnie są już na dobrej drodze w celu znalezienia cię.

Co by tu zrobić?

a) Decyduję się na komunikację z dziwnym a zarazem krzykliwym głosem.
b) Decyduję się na walkę z Kotożercami.
c) Próbuję się schować i przeczekać nasilenie dziwnych zjawisk.
d) Robię coś innego, napisz co.

Obrazek

PatrykOtworzyłeś drzwi, których tu wcześniej nie było +10 Exp.
Czujesz się zwycięsko, a motywacji dodaje ci fakt, że nad twoją głową właśnie przez chwilę widniał złoty napis +10 Exp.
Euforie jednak niszczy widok gościa zza drzwi. Jest to wielki, grubawy kret w czarnym garniturze, który trzyma w ręku jakieś pudełko, zamknięte dookoła w pięknym, prezentowym wręcz opakowaniu, otoczonym wstążką.
- ZAMAWIAŁ PAN BOMBONIERKĘ? - Krzyknął, akcentując bardzo mocno pierwsze dwie sylaby ostatniego wyrazu.
Żeby było jeszcze gorzej, postać z którą właśnie przed chwilą tańczyłeś, zaczyna zjadać części swojego ciała. Zauważasz to gdy na chwilę odwracasz wzrok od grubawego kreta. Jesteś zdezorientowany, a wszystko wskazuje na to, że jesteś w jednej z tych sytuacji, które można określać mianem... Bez wyjścia.

Co by tu zrobić?

a) Mówię, że to postać która ze mną tańczyła, zamawiała bombonierkę.
b) Mówię, że ja zamawiałem bombonierkę.
c) Trzaskam drzwiami przed tym terrorystą i mówię że nie obchodzi mnie ich święta wojna.
d) Robię coś innego, napisz co.

Obrazek

AgarinNie zastanawiając się zbyt długo, postanawiasz całkowicie optymistycznym krokiem iść przed siebie. Idziesz... Patrzysz na jakże malownicze białe ściany i równie białą podłogę. Masz dobry nastrój, wszędzie widzisz plusy i kolory, a biel która egzystuje w całym tym miejscu, wcale nie koliduje ci z piękną wizją dzisiejszego dnia.
Wszystko jednak zmienia się gdy z podłogi wyrasta gigantyczny, nieopisany w żadnym przymiotniku ani w przysłówku.. ZIEMNIAK. Nie jest to jednak zwykły ziemniak. Ten ziemniak ma oczy i ręce. Te pierwsze świecą na krwawoczerwony kolor, który lekko.. cię przeraża. Ręce wyglądają karykaturalnie i przypominają te, które posiadały twoje patyczaki, kiedy to zaczynałeś naukę z rysunkiem. Są jednak bardzo długie, co pogarsza granice... dobrego smaku i nie tylko.

Co by tu zrobić?

a) Krzyczę że nie chcę umierać.
b) Pytam gigantycznego ziemniaka o cel jego wizyty.
c) Grożę ziemniakowi obraniem go, jeśli mnie nie przepuści.
d) Uciekam przed gigantycznym ziemniakiem.
e) Robię coś innego, napisz co.

a), c) i d)

Agarin- Przepraszam bardzo, panie Ziemniaku, ale ja nie przyszedłem po to, by czekać aż pan mnie przepuści. Nie, nie chcę umierać, ale czemu pan mi zagrodził drogę? - spytał Agarin. - Jak pan mnie nie przepuści, może być z panem źle. Na przykład pana obiorę, a na pewno pan tego nie chce.
Pan Ziemniak spojrzał na Krietowa i tak myślał. Myślał i spojrzał się czerwonymi ślepiami na Agarina.
- Hehehehehe!!! - Zaśmiał się złowieszczo Ziemniak.
Agarin nie myśląc zaczął uciekać lewym korytarzem, który wyrósł spod ziemi, gdyż ta karykatura była przerażająca.

d) Lekko roztrzęsiony Anubis zdecydował się na ucieczkę w głęboki las. Zaczął uciekać ile sił w swoich łapach. W trackie bardzo szybkiego biegu wyciąga ze swej kieszeni telefon komórkowy, stresując się wciska odpowiedni numer na policje. Kiedy kończy rozmawiać z policją potyka się o kamień i upada na ziemie, ale szybko się podnosi i biegnie dalej.
-Kurczę, a co jeśli ta chińska policja też będzie mnie chciała zjeść? Mam przerąbane! - Pomyślał kocur.

No okej... dziwne.
Drzwi. Muszę uciec z tego wariatkowa. Patryk przypomniał sobie o krecie z bombonierką i po chwili odrzekł:
- Nie, to tamten pan - krzywo się uśmiechnął i wskazał postać z którą wcześniej tańczył - to on zamawiał. To... wie pan, śpieszy mi się. Tournee i te sprawy... to...
Szybko, przez drzwi!

Autora)
- Pan z Kosą? Oooo, jak miło. Rozumiem, że był pan, nie ma pana, ale wróci pan i będzie. W sumie nawet chętniej bym pouciekał przed panem, skoro i tak jestem w miejscu, które całkowicie łamie znaną mi logikę. To jak? - zagadnął Autor. - Berek kretoński? Hehehe. Ostrzegam, że wygram. Potem może mnie pan zabić czy cóś, bo w sumie i tak odżyje.
Autor postanowił więc uciekać. Oby tylko się nie spalił. Próbuje przy okazji tak ustawić pana z kosą by na niego spadły kowadła. I oczywiście śpiewa duuuuużo piosenek po rosyjsku. I biega po ścianach.

Ż. ArtNie. Latające barany? Spadające kowadła? Mroczny Pan w Studzience? Nie, nie, nie! "Cza" z tym skończyć. Pamiętam dobrze, jak kiedyś przeniosłem się do dziewiętnastowiecznego Londynu. Dziwnym trafem byłem ulicznikiem, buszowałem w zbożu po kanałach, aż zjawił się ten, no, Świński Tod? Nieważne. Grunt, że wiem, jak się tam przemieszczać. Ale czy mógłbym walczyć z niewątpliwie mroczną istotą kryjącą się pod klapą? A jeśli to PSK (PIES SPOD KLAPY!!!) albo, co gorsza Mały Słodki Króliczek? Czy mógłbym się obronić? Hmm, pazury mam ostre, zęby też niczego sobie. Dobra, otwieram klapę. Schodzę.

a)

BrixenBrixen spojrzał lekko zdezorientowany na drzwi.
-Może mi ktoś wyjaśnić, co tu się do jasnej ciasnej dzieje? - spytał, po czym ostrożnie podszedł do drzwi, nasłuchiwał chwilę, po czym znienacka je otworzył.

Odpowiedź do spoilera

Widząc wszechobecną biel kontrastującą z niedawną ciemnością wybieram odpowiedź a), mianowicie wydzieram się na cały głos, przekazując otaczającej mnie bieli informacje o tym, że nie wiem, co się dzieje. Próbuję też przy okazji coś kopnąć lub zmienić w drobny mak.

e) Robię coś innego.
"-Ten kamień teleportacji od wuja to złom. Gdzie ja jestem? Jakoś tu dziwnie." - Pomyślał Zalmar.
Magiczne zmysły wyraźnie mówiły że WaterDeep to już nie jest i że jego zdolności magiczne są tu ograniczone i wynoszą 0,0000000000000001%. Zaczął zbierać myśli i przypominać sobie słowa nauczycieli:
"-STAŁA CZUJNOŚĆ!!! PAMIĘTAJCIE O TYM!!!" - Mówił profesor Szczek - Nauczyciel obrony magicznej.
"-Tutaj mi to nic nie da." - Myślał Zalmar. W końcu olśniło go, przypomniała mu się jedna z rozmów z wujem Rymszardem na początku nauki:
"-Co robić, gdy nie wiem co robić?
-A, dobre py-py-pytanie. Jak utknąłeś to usiądź, me-me-medytuj i spróbuj na-na-nawiązać łączność z naj-naj-najbliższymi ma-ma-ma-magami. Hehehehehe"

Więc Zalmar siada i zaczyna medytacje w nadziei że nawiąże łączność z magami (to znaczy głosy w głowie) którzy pomogą mu się wydostać.

MasterPieseke)Robię coś innego.
O matko jak mnie głowa boli,
-Powiedział MasterPiesek.
-Gdzie ja jestem?!Tylko mi przydarzają się takie rzeczy,dlaczego akurat mi?
Świetnie!A komórka akurat musi być rozładowana.
No dobrze zobaczę co radzi poradnik czarodzieja,zawszę go noszę przy sobie ponieważ może mi się czasami przydać.

b) Rozglądam się po pomieszczeniu i "odświeżam" sobię pamięć.

Stefan Stach LucjanowskiHmm, to dziwne. Hmmm... To bardzo dziwne. Jeszcze przed chwilą rozmyślałeś nad walką z kosowcami, kreowałeś plany na pokonanie Nercala, a teraz?
A teraz siedzisz w pustej białej sali, bez okien, z jednymi, jedynymi drzwiami.
- Trafiłem do psychiatryka? - Zastanawiasz się. Przecież nie zrobiłeś niczego, co mogłoby w większy sposób złamać prawa fizyki... Ah.. Zrobiłeś? No to może faktycznie coś być na rzeczy. Rozglądasz się po pokoju i zastanawiasz się.
Z myśli wyrywa cię głośne pukanie do drzwi.

Co by tu zrobić?

a) Otwieram.
b) Nie otwieram!
c) Otwieram, ale nie otwieram! Cokolwiek to znaczy.
d) Robię coś innego, napisz co.

Ridlak Ununhex:To w sumie lekko przygnębiające. Jeszcze jakiś czas temu chodziłeś po niezliczonych blokowych korytarzach, które kompletnie łamały prawa fizyki, a także i po części metafizyki. Walczyłeś z toaletogłowym potworami, męczyłeś się ze szczurami, starymi dziadami.. osobami, które na każdym kroku pragnęły doprowadzić cię do załamania nerwowego. A teraz?
Cóż... Wszystko się pozmieniało. Wszystko jest takie ładne... Wszystko jest inne. Przypominasz sobie sytuację, kiedy to musiałeś zabić sam siebie.
- Trafiłem do nieba? A może to piekło? - pomyślałeś, będąc wciąż niezdecydowanym. Specyfikę pomieszczenia raczej najlepiej oddała by nazwa czyśćca, bo gdyby tak nie spojrzeć... Panowała tutaj sama biel.
Biel pochłaniała wszystko na swojej drodze... i płytki i ściany, nawet szafki. Znajdowałeś się w kompletnie białym pomieszczeniu bez okien.
Wtem rozległo się głośne pukanie do drzwi. Nie przypominasz sobie, abyś kogoś tutaj zapraszał.. W sumie wciąż nie wiesz gdzie jesteś.