Przeklęte Ziemie Dullahana

[Dawid6]

No ja to bym tam był cichutko, bo widzę, że oczy ma, a uszu nie. Więc po cichutku szczątki Kretesa i mykamy...

[Pan Potwór]

Jak postanowiła Api, tak też zrobiliście.
Czym prędzej zebraliście wszystko, co wcześniej było Kretesem i po zawinięciu tego w jakąś szmatkę, szybkim krokiem udaliście się w stronę wyjścia...
Dullahan nie wyczuł waszej obecności.. albo i nie chciał wyczuć. Ciężko właściwie powiedzieć. Najprawdopodobniej szukał tutaj czegoś innego, albo i kogoś.. innego. Zatrzymał się w okolicach bramy, przy której stał ostatnio morderca waszego przyjaciela.
Wychodząc z tunelu usłyszeliście przerażające krzyki. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie brzmiały tak jak brzmiały... Były najpotworniejszym odgłosem jaki kiedykolwiek usłyszeliście. Czyżby.. coś właśnie stało się z właścicielem przeklętych ziem?
Cóż.. nie było to chyba najbardziej odpowiednie pytanie. Po tym jak zatrzasnęliście drzwi, a właściwie trumnę, mogliście jasno stwierdzić, że okolica zamku Abigail znacznie się zmieniła...

Horda właśnie takich osobników kroczyła w stronę twierdzy, mrucząc "móó.. móóó.. móóózgiii" pod czymś, co kiedyś powinno być ich nosami.

[Dawid6]

Biegniem do zamku, jak radzi panna Api.

[Pan Potwór]

Abigail wyglądała na zdezorientowaną i wkurzoną.. ale bardziej wkurzoną...
- SKĄD ONE SIĘ WZIĘŁY?! CO WY ZROBILIŚCIE?! Teraz każdy będzie chciał ze mną porozmawiać... - powiedziała ze smutkiem i jeszcze z większymi pretensjami. Chyba stało się jasne, czemu tak bardzo nie lubiła nowych gości.
- Macie się ich pozbyć! I nieważne jak to zrobicie! Inaczej wam nie pomogę. - Powiedziała z przekonaniem.

[Dawid6]

To może weźmy się rozejrzymy, co tu by się nadawało do obrony, może jakiś łom leży w pobliżu... A może trzeba coś zbudować z jakiegoś złomu...

[Matek]

Zgadzam się z Dawidem.

[Pan Potwór]

- I JESZCZE CZEGO! - oburzyła się Abigail. - Nie będziecie przeszukiwać mojego przytulnego mieszkanka. - podała powód tegoż to oburzenia.
- A co powiecie na karabin maszynkowy? - zapytał Edward. - Strzela maszynkami do golenia. Kiedy jeszcze miałem na swoim miejscu głowę, to z niego korzystałem. Teraz jest już raczej na zbyciu... straciłem głowę dla swojej kobiety...
- KOBIETY?! CHYBA WŁADCZYNI! A zresztą! Do garów! Oni poradzą sobie sami!

[Matek]

No to daj ten karabin, Edward.

[Dawid6]

Tak, to musi być idealna broń na bezmózgich ożywieńców.

[Pan Potwór]

Nie minęło za dużo czasu, a już rozpętała się zaciekła strzelanina. Wy kontra armia, horda żywych trupów. Walka była praktycznie jednostronna, bo martwi nie bacząc na przeciwności losu i lecące w nich maszynki do golenia, pewnym, choć niewyraźnym krokiem, szli przed siebie mamrocząc swoją "mózgową" sekwencję.
Maszynki latały praktycznie wszędzie.. i po krzakach i po drzewach... cóż... wasza celność nie była zabójcza, ale mimo to, w końcu udało się wyeliminować nadciągające zagrożenie.
- To już jest koniec.. nie ma już nic.. jesteście wolni... możecie iść... - powiedziała Abigail, po czym zaprosiła was do komnaty.

Kilka godzin później usłyszeliście:
- Frankenkretes! Powstań! - wykrzyczała w euforii.

Waszym oczom ukazał się Kretes, a właściwie ożywieniec, nawet go przypominający.
- Niestety, nie znaleźliście rąk, więc będzie takim trochę inwalidą.. hihihi - zaśmiała się, nie patrząc na to jak sytuacja była poważna.

Kretes: Zostałeś ożywieńcem.
Nie możesz umrzeć od byle zwykłego przeciwnika. Najwyżej stracisz pozostałe części ciała, stracisz możliwość wypowiadania się, względnie słuchu.
Jeśli już będzie ci dane umrzeć, to od bardziej wymagających przeciwników. Stracisz wtedy wszystkie życia jednocześnie.
Twoja prędkość jest obniżona o połowę i czujesz pociąg do mózgów swoich przyjaciół. Uważaj na to i staraj się nad tym zapanować.

[Matek]

Zgadzam się z Api.

[Pan Potwór]

Kretes:

Nie minęła chwila, a wokół was zgromadziła się prowizoryczna armia nieumarłych i wampirów.
- Frankenkretes, czyń swoją powinność. Wykaż się charyzmą i pokaż im, że jesteś dobrym wodzem. - powiedziała z przekonaniem Abigail.
(Zadanie polega na stworzeniu przemowy, (najlepiej wierszowanej) którą wygłosisz swoim wojownikom. Staraj się być przekonujący i staraj się wykazać swoją "charyzmą".

Pozostali:

- W czasie gdy Frankenkretes będzie tworzył swoją przemowę, wy możecie zadawać pytania, chwalić się planami i inne takie.

[Pan Potwór]

- Pytajcie w hrabstwie Wolfenshire.Tamtejsze wilkołaki znają się bardziej na rzeczy, bo żyją przynajmniej w centrum krainy. - odpowiedziała Abigail.

[Kretes102]

Drodzy moi, wspaniali wojownicy,
Nim zapieje kogut jasnolicy,
My będziemy wielkie lądy zdobywać
I złych adwersarzy się pozbywać!

Jam jest Frankenkretes, wasz przywódca,
Waszych wiernych wojsk dowódca.
Z waszą pomocą wszystkich zdusimy
I do kapitulacji onych zmusimy!

Wy tu na kartach historii zapisać się chcecie
O tym wszyscy i ja dobrze wiecie,
Że jak naród ma do was szacunek,
To najgorsze wino smakuje jak wyborny trunek.

Woje, żołnierze, witezie, farysi,
Jesteście mocniejsi niż Askarysi,
A z moją pomocą szwarców pokonamy, jak niegdyś germany,
Tako rzecze ja, wódz przez was wybrany!

Krwiopijcy, słudzy Lucyfera dziarscy,
Jesteście tacy jak Hojarscy,
Silni, mężni, wielcy, waleczni,
Wszystkich dorżniemy, gdyż jesteśmy wieczni!

[Dawid6]

No, Kretes przygotował przemówienie, sprawdzamy reakcje.

Jakie szanse na przeżycie ma nasz ożywieniem w walce z innymi ożywieńcami?