Przygody Reksia Forum

Tak, jesteśmy nieczuli, takim nas siła wyższa stworzyła i nic na to nie poradzimy. Niestety, nie teraz, nie przytulam się do obcych. Żegnam, może spotkamy się za rok.

I wtedy nastąpił potężny złoty rozbłysk.
- No to idealnie kompania. Tym zachowaniem zmazaliście swoje poprzednie grzechy. - usłyszeliście kobiecy głosik. Naraz przed waszymi oczyma pojawiła się Rose.
- Tak, to kolejna próba, której nie przewidzieliście. Taak, wiem. Kobiety bywają nieobliczalne, a jako że ja jestem jedną ze śliczniejszych w tych okolicach, noo to automatycznie muszę być jeszcze bardziej nieobliczalna. Heheheh. Chyba nie myśleliście, że pozwolę wam się pogrążyć w podziemnej plątaninie podziemnych korytarzy Createlotu? - zadała retoryczne pytanie. - No właśnie. Podziemia są tutaj bardziej skomplikowane niż sam szwajcarski ser. W okolicy można znaleźć i legiony niezniszczalnych cyborgów. Wbrew pozorom nie chciałabym, aby Lorefictim był smutny.. On jest taki... - tu przerwała. - No mniejsza. Mam nadzieję, że będziecie mieć nic przeciwko, jeśli teleportuję was tam, gdzie powinniście się udać? - zapytała słodkim głosikiem. Kiedy na waszych twarzach zobaczyła uśmiech i chęć przytaknięcia, sprawiła znowu, że pojawiło się złote światełko...

Kilka chwil później.

- Ciekawe, Święty Mikołaj. Wybaczy wasza czerwoność mój ton wypowiedzi, ale śmiem twierdzić, że powinien być Pan tutaj delikatnie wcześniej. Jak mniemam komin się zapchał?

- Panienka nie zrozumiała ironii. Nie zamierzam z panienką rozmawiać. - zaczął. - Obawiam się, że z panienki kolegami również nie znajdziemy tematu do dyskusji. - wymamrotał.
Naraz w pomieszczeniu zmaterializował się czarno-biały kret w czapce.
- Jak widzę, macie jeszcze jednego kolegę. Żeby nie było.. z nim też nie chcę rozmawiać.

Izzy:

Wkraczasz do Cyrku Chaosu. Zostaje Ci przydzielona rola komika.
Masz 7 żyć. Możesz je łatwo stracić, podejmując złe decyzje.

Api:

Tracisz rolę Komika.

Otworzył oczy i rozejrzał się po otoczeniu, jakby wszystko było normalne. Jakby to był codzienny świat, który widział.
- Mahna mahna - zanucił sobie pod nosem, starając się odstresować. - Tyrytytyty...

Proszę pana, koleżanka trochę nie zrozumiała. <ironia> Święty Mikołaj i spółka, miło mi. </ironia> Przyszliśmy uratować kanclerza. Nie wie pan, jak możemy się dostać tam, gdzie więziony jest Onevatho? Prosimy o odpowiedź i nie chcemy by pan się dąsał na nas, gdyż szukamy pomocy, aby wyrwać z rąk niegodziwców cesarskiego kanclerza.

Kretes102 pisze:Proszę pana, koleżanka trochę nie zrozumiała. <ironia> Święty Mikołaj i spółka, miło mi. </ironia> Przyszliśmy uratować kanclerza. Nie wie pan, jak możemy się dostać tam, gdzie więziony jest Onevatho? Prosimy o odpowiedź i nie chcemy by pan się dąsał na nas, gdyż szukamy pomocy, aby wyrwać z rąk niegodziwców cesarskiego kanclerza.

- Kolega najprawdopodobniej nie rozumie z kim ma do czynienia. To na mnie zwykle mówią Onevatho. Pragnąłbym również zauważyć, że...
obecnie to wszyscy jesteśmy tu więzieni. - powiedział z jak zawsze spokojnym tonem i dał wam sygnał do rozejrzenia się po okolicy.
I rzeczywiście... wszyscy znajdowaliście się obecnie za kratami.
- Rozumiem, to może boleć. Naprawdę nie chciałem, żeby tak to wyglądało. Byłem przekonania, że sami zrozumiecie, że ktoś was oszukał, albo źle teleportował.

Rozejrzał się po otoczeniu.
- Zawsze musi być jakieś wyjście ewakuacyjne, choćby czerwony guzik z napisem "OTWIERANIE WYJŚCIA". Przynajmniej takie rzeczy widziałem w filmach - uśmiechnął się lekko. - A, Wy co myślicie? - spojrzał na towarzyszy.

- Więc jestem pytany o śmietankę towarzyską? A proszę bardzo.. - wymamrotał.

- Jak mniemam widzicie tą panią. Myślę, że darzy mnie uczuciem, ale niestety.. Ja nie zwykłem przepadać za istotami z gazowni. Ma na imię Helga. Myślę, że jest jakiegoś rodzaju łączniczką między mną, a pozostałymi gazowcami. Niestety, nie było mi nigdy dane ich zobaczyć.
Niby nie lubię dopytywać, ale ciekawość zżera moją osobę... - zaczął. - Dobrze usłyszałem, Rose? To przypadkiem nie ta czempionka?
Dane mi było słyszeć, że podczas jednej z wojen została pojmana przez niejakiego Wiecznego Mroka. Nie lubię osądzać, ale czy jesteście pewni, że ją widzieliście?

Tak, jesteśmy pewni.

To może użyjesz jakichś swoich wdzięków i miłych słówek, by tę gazowniczkę uprosić o... jakąś pomoc? Tak tylko sugeruję, bo dotąd milczałem.

- Pan w czarnym fraku wybaczy, ale nie zwykłem jeszcze mówić w języku androidów. Nijak nie mogę powiedzieć jej niczego miłego.
Mam też delikatne wrażenie, że rozbieranie się i promowanie zachowań podobnych do striptizu, również nie mogłoby się okazać najlepszym rozwiązaniem. Jeśli nawet miałoby, cóż... myślę, że nie jestem do tego zobowiązany. - powiedział ze spokojem.
- Trochę dziwi mnie ta cała sytuacja z Rose. Śmiem twierdzić, że jej nieobliczalność jest cechą dominującą w jej charakterze. Cóż mogę więcej rzec.. nie chcę was urazić, ale mam wrażenie, że jeśli rzeczywiście dane było wam ją widzieć, to z pewnością musiała mieć jakieś plan. Nie dała wam przypadkiem jakiegoś przedmiotu?

No właśnie, bagietka...

Api, wyjmij ją ze spodni i podaj panu...

Rzeczywiście, w bagietce znajdował się łom. Ale przed wami rozpościerało się pasmo żelaznych krat.
- Nie żeby coś, ale mam delikatne przeczucie, ze nie przyda się on w tym momencie - wymamrotał Onevatho.

A gdyby tak.. wygiąć te kraty? Wiem, że to może zbyt słaby pomysł, wszak liczą się chęci, jak to się mówi, a ja nie mam zamiaru siedzieć tu do us.. ekhm... do śmierci. A ty, Api, masz jakiś koncept?

Izzy nie namyślając się długo, zaczął kopać tunel. Nie wiedział właściwie czemu, ale stwierdził że tak należy i tego właśnie chce od niego los.
- Nie chcę być nieuprzejmy, ale mogę się zdenerwować, kiedy jednak wam się nie uda, a moje łóżko zapadnie się pod ziemię.
Ja mało kiedy się denerwuję i bardzo, ale to bardzo nie chciałbym zdenerwować się teraz. - wymamrotał Onevatho.
Kiedy tunel już był gotowy, a wewnątrz celi trwały zacięte agitacje polityczne: co zrobić, kto idzie pierwszy jako mięso armatnie i.. inne tego typu, Helga zauważyła wyrwę w ziemi.
Los jednak chciał, że pomimo faktu bycia androidem z gazowni, była jeszcze blondynką. Nie zastanawiając się długo, zrobiła krok przed siebie.. ii.. wpadła w podziemną otchłań.
Onevatho jedynie przełknął ślinę.
- TERAZ ONA TU PRZYJDZIE! A JA NAPRAWDĘ BARDZO NIE CHCĘ, ŻEBY COŚ ZE MNĄ ROBIŁA! - wykrzyczał. Niezwykle spokojny i kulturalny pegazorożec tym razem nie wytrzymał. Miał już chyba tego wszystkiego dość.

Tak, dobry pomysł. Kompania, uciekamy. Ale cichutko, tak aby nikt nas nie zauważył.

Przygody Reksia Forum

Zone Of Terror - Rozgrywka.

Re: Zone Of Terror - Rozgrywka.

Re: Zone Of Terror - Rozgrywka.

Re: Zone Of Terror - Rozgrywka.

Re: Zone Of Terror - Rozgrywka.

Re: Zone Of Terror - Rozgrywka.

Re: Zone Of Terror - Rozgrywka.

Re: Zone Of Terror - Rozgrywka.

Re: Zone Of Terror - Rozgrywka.

Re: Zone Of Terror - Rozgrywka.

Re: Zone Of Terror - Rozgrywka.

Re: Zone Of Terror - Rozgrywka.

Re: Zone Of Terror - Rozgrywka.

Re: Zone Of Terror - Rozgrywka.

Re: Zone Of Terror - Rozgrywka.

Re: Zone Of Terror - Rozgrywka.