Kradnę album

[Newt Salamander]

Po długiej historii w której udało mi się odmienić spowrotem i uwolnić trafiam na Kaczora i robię z niego Kaczkę po Pekińsku
Mój album

[Hurricane]

Proponuję Newtowi niewydaną część Reksia, czyli Miasto SeKretów 2 w zamian za album. Transakcja się udała.
Mój album.

[Burak Chrumburak]

Składam reklamacje w sprawię zdjęć, bo nie były takie jakie chciałem i odbieram Hurricane'owi album
Jadę na wakacje na Wentrynię
Mój Album

[Kaczor Dziennikarski]

Ponieważ Pizzer Pavouci to w rzeczywistości ja, hakuję falowysyłacze wszystkich wywiadów na kontynencie, tak by odbierały nieistniejące rozkazy zamachu na Twoje życie. Następnie na spokojnie dopijam kawę i nieśpiesznym krokiem ruszam wykopać album z Twojego grobu.
Mój Album.

[Hurricane]

Udaję się do uniwersum Wentrynii. Jako iż, że tam jestem to postanowiłem zniszczyć kraj Freislandii. Po zbombardowaniu go chyba około stoma bombami atomowymi po kraju nie zostało ani śladu. Teraz mogę się zabrać za odzyskanie albumu.
Wysyłam do Klanów Mafijnych szpiega, któremu powierzam zadanie odzyskania albumu. Podczas oficjalnego zebrania sekretarzy państwa mój szpieg wszczyna rozróbę w parlamencie i cichaczem zabiera album Kaczora Dziennikarskiego w przebraniu Choi Jisu. Po tym wszystkim szpieg daje mi album, buduję specjalny wehikuł do przenoszenia się pomiędzy uniwersami i przenoszę się do świata rzeczywistego.
Mój album.

[Burak Chrumburak]

Zostaje wskrzeszony przez Leona i kiedy już Hurricane jest koło portala to szybko wyjmuję rękę odbierając mu album i zabierając go z powrotem do Wentrynii niszcząc potem wechikuł
Mój album

[Hurricane]

Znowu udaję się do Wentrynii czy jakoś tak. Jakimś cudem odnajduję Mistrza Gry, Buraka Chrumburaka i sprzedaję mu takiego prawego sierpowego, że upada na ziemię i idzie do tamtejszego nieba. Teraz jestem już w normalnym świecie, ale nadal są osoby, które poszukują/zaczną poszukiwać legendarnego artefaktu.
Mój album.

[Tori]

Korzystam z chwili nieuwagi podczas bójki i zabieram album, po czym wsiadam do pociągu...
Mój album

[Kaczor Dziennikarski]

To był pociąg do piekła. Przed wejściem do piekła trzeba oddać wszystkie swoje posiadłości, bo rezydenci piekła muszą być smażeni w kotłach z gorącym olejem w stroju Adama, takie są zasady. Korzystając z mojej rozbudowanej sieci kontaktów, wykorzystuje jednego z diabelskich urzędników do położenia skrzydła na skonfiskowanych Ci rzeczach. Przechwytuję Album i Twoje spodnie.
Mój album.

[Hurricane]

Akurat Kaczor teraz siedzi w swoim studiu nagraniowym i kręci odcinek "Teorii z Reksia".
Cichaczem włamuję się do tegoż budynku. W dużym pokoju widzę swoją zgubę. Podnoszę artefakt, bardzo cichutko zamykam drzwi i uciekam tam gdzie pieprz rośnie.
Mój album.

[Burak Chrumburak]

Podkładam nogę Hurricane'owi aby się o nią potknął i odlatuje do Grefenbergerstanu

[Kaczor Dziennikarski]

Spotykamy się w greferbergerstańskiej kafejce. Okazuje się, że obaj zamówiliśmy latte z dodatkowym cynamonem. Nawiązuje się z tego przyjemna rozmowa, na koniec której umawiamy się na kolejne spotkanie. Mijają miesiące. Lata. Znajomość pogłębia się. Kupujemy dom i zakładamy rodzinę. Daję Ci dwójkę dzieci: chłopca i dziewczynkę. Po dziewiętnastu latach trudów wychowania przychodzi dzień, w którym nasz syn opuszcza wreszcie gniazdo rodzinne i wyjeżdża do Kopenhagi na studia. Nie dajesz rady powstrzymać łez. W chwili, gdy wybuchasz płaczem dostrzegam swoją okazję: sprzedaję Ci gonga na ryj, wyrywam album i uciekam.
Mój album.

[Burak Chrumburak]

Składam papiery o rozwód wedle którego ja dostaje wszystko, a ty musisz płacić alimenty.
I nie: nigdy nie uciekniesz przed aparatem urzędniczym
mój album

[Hurricane]

Znajduję w piwnicy radzieckiego PPSh-41 z 1941 roku z całkiem sporym zapasem amunicji.
Odnajduję Buraka Chrumburaka. Namawiam go, aby się odwrócił, a gdy to robi to wyciągam swoją broń i w niego strzelam. Wszystkie pociski trafiły perfekcyjnie w niego. Zabieram artefakt.
Mój album.

[Kaczor Dziennikarski]

Sprzedaję Hurricane'a meksykańskim przemytnikom drobiu. Album zostawiają mi, a jego pakują w zabitej gwoździami skrzyni i nadają pocztą za ocean (dlatego go tyle nie było, tylko musiałem poczekać aż się ta zbrodnia przedawni, zanim się do niej przyznałem)
Muj albóm.